W architekturze wnętrz, wzornictwie przemysłowym czy produkcji dóbr użytkowych coraz wyraźniej zarysowuje się podział na dwa modele konsumpcji, a co za tym idzie i projektowania. Z jednej strony mowa o kulturze masowej, opartej na kompozytach polimerowych, a więc tanich w produkcji i szybkich w dystrybucji tworzywach sztucznych. Jednak z drugiej strony ta masowa kultura bazująca na plastiku generuje ogromne obciążenie dla środowiska. Natomiast na przeciwległym biegunie znajduje się filozofia długowieczności produktów, wytworów rzemiosła i wykorzystywania szlachetnych surowców, w której bazę stanowią metale, jak mosiądz i stal malowana proszkowo w lampach.